6.0 |Positron! Records, 2001|

01. Automaton, 02. Loser, 03. The Best That You Can Do, 04. Never, 05. Machine, 06. Ten Minute God, 07. Machine II, 08. Gonne Be Right, 09. Down on Me, 10. What I'm Waiting For, 11. Release, 12. Machine III, 13. Machine (No!), 14. Machine IV, 15. End

Album ten rozpoczyna serię 'szóstek', które zostały nagrane głównie przez założyciela grupy Chrisa Randalla i Miguel Turanzasa. Brzmienia są bardzo zróżnicowane i nie związane ze sobą w konceptualny sposób (poza serią "Machine"). Spokojne gitarowe granie z dodatkiem elektroniki, nawiązujące do lat 70-tych i muzyki Hendrixa ("Automaton", "Never", "Gonne Be Right", "End"), przeplatają się z utworami utrzymanymi w klimatach rock-popu ("The Best That You Can Do"), rapu ("Loser"), a nawet flamenco ("Ten Minute God"), chociaż nie brakuje tu charakterystycznego electro-rocka, z którą grupa związana jest od początku swojej kariery ("Down on Me", "Release"). Nie obyło się także bez eksperymentalnej elektroniki ("Machine", "Machine II", "Machine II"I, "Machine IV"), która przynosi atmosferę filmów science fiction, miejscami nawet tych z lat 60-tych. W zasadzie, seria "Machine" jest jednym, wydłużonym utworem, podzielonym na pięć części, które dosyć dobrze zazębiają się ze sobą. Osobiście najbardziej spodobał mi się "Machine (No!)" za rytmikę, która wprowadza życie po poprzednich, dosyć ospałych lub dla odmiany, chaotycznych utworach.

Album ten nie ani pasuje do kolekcji rocka industrialnego, ani też nic do niego nie wnosi. Słychać w tej muzyce za dużo studyjnych efektów, zniekształceń i wymuszonego eksperymentowania. Brakuje ognia, kręgosłupa i konceptu, ale może spodobać się słuchaczom, którzy preferują niespójne, zróżnicowane brzmienie.
(Katarzyna 'NINa' Górnisiewicz, 13/05/2012. Krótka, darmowa recenzja. Zobacz notę o prawach autorskich.)