Koncert: Filter, Hamburg, Knust, 18.08.2013
Tekst recenzji: 2013 (C) Tomasz Łesak. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Zawsze chciałem zobaczyć Filtera. Byłem ciekawy, czy zespół potrafi przenieść moc ze studia i czy głos Patricka sprawdza się na żywo. Stad też nie wahałem się ani sekundy, gdy dowiedziałem się, że będę miał szanse to zweryfikować. Koncert odbywał się w klubie „Knust”. Kiedyś był on undergroundowym spędem dla ludzi szukających innej muzy. Z biegiem czasu miejsce to stało się bardziej przyjazne bardziej mainstreamowym wykonawcom, co nie zmienia faktu, że charakterystyczny klimat lokalu pozostał wciąż ten sam. „Knust” położony jest bowiem w dzielnicy St. Pauli, która swój charakter kształtowała przez dziesiątki lat. Stąd też unosi się tam atmosfera tolerancji, luzu i szeroko pojętej swobody, w której nie ma miejsce na jakiekolwiek ograniczenia światopoglądowe. O tradycji wiele mówi też sama lokalizacja – squaty i ławki wokoło pełne ludzi bezstresowo sączacych browar, wlepki na szybach często o treściach polityczno społecznych czy w końcu sam budynek – czerwoną cegła z dziewiętnastego wieku. Wszystkie te elementy zdecydowanie dodają kolorytu i tworzą ciekawą otoczkę.

Na bilecie support miał rozpocząć o godz. 19. Gdy przybyłem 15 min. przed planowym rozpoczęciem zaskoczył mnie... spokój. Wyświetlany na dużym ekranie mecz Borussi z Eintrachtem Braunschweig zdawał się być główną atrakcją dzisiejszego wieczoru, a gdyby nie plakat zapowiadający koncert na zewnątrz i małe stoisko z koszulkami, pomyślałbym, że pomyliłem kluby... Wydziargany barman poinformował mnie, że impreza zaczyna się o 21-ej. Mając duży zapas czasu, usiadłem więc z Becksem Gold i nadzieją, że będzie warto. Blackmail rozpoczął punktualnie i muszę przyznać, że zaskoczyli mnie jakością wykonywanych kawałków. Ten pochodzący z Koblencji zespół z pogranicza alternatywnego rocka z domieszką elektroniki, muzycznie dobrze wpasował się w ten wieczór. Godzinka poleciała szybko i bezboleśnie. Nie tylko dzięki dobrym i sugestywnym kawałkom, ale także ciekawym improwizacjom i zmianom tempa. Jedyne, co do mnie nie przemówiło, to wokal i brak charyzmy wokalisty Mathiasa Reetza. Kojarzył mi się nieco z Placebo, co nijak pasowało mi do reszty. Jakkolwiek, gdybyście mieli okazję ich zobaczyć, polecam (wrześniowy mini tour w Japonii chyba o czymś świadczy).

Dwudziesta drugą była godziną zero. Po szybkiej instalacji sprzętu nie było już przebacz. Filter zaczął z impetem – „Welcome To The Fold” było energetycznym przywitaniem z publika. Bardzo podobały mi się także „The Take” i „So I Quit” – ani sekundy przestoju, ściana gitar i moc podkręcona nawet w stosunku do już mocarnych wersji studyjnych. Warto zauważyć, że playlisty nie zdominowały numery z najnowszego wydawnictwa. Pojawiły się kawałki jeszcze z debiutanckiego Short Bus. „Dose” i „Under” wypadły wspaniale. Nie dość, że pochodzą z najbardziej industrialnego krążka, to pozytywne wrażenie spotęgowały jeszcze eksperymenty gitarowe – szumy i jazgoty dodały jeszcze więcej autentyczności, brudu i sugestywnego zgiełku. Przyjemnie słuchało się również pochodzących z filmowych soundtracków „(Can't You) Trip Like I Do” (Spawn, pierwotnie w duecie z The Crystal Method) oraz „Jurassitol” (Crow: The City Of Angels). Okraszone większą dawka elektroniki, były ciekawą alternatywą dla gitarowych jazd i grzania garów w innych kawałkach. Na żywo mocno zyskują także nowe kompozycje – „What Do You Say” z udziałem publiki i „We Hate It When You Get What You Want” były czystym ogniem bez kunktatorstwa i grania na sztukę – rock czystej wody. Na deser nie sposób nie wspomnieć o bezapelacyjnym hiciorze Filtera – „Hey Man Nice Shot”. Swoim zadziorem, stopniowym podkręcaniem tempa i bezkompromisową końcówką, kapitalnie zamknął cała imprezę i przypieczętował sukces tego świetnego koncertu.

Kilka uwag ogólnych na koniec. Pierwszy raz byłem na koncercie w Niemczech i tamtejsza publika zdziwiła mnie swoją... grzecznością. Może były maks. 2-3 kawałki, w których zrobiło się bardziej gorąco, ale w porównaniu z dżunglą widzianą w kraju, było to ledwie mocniejsze tupnięcie nóżką w kilku momentach. Brakowało mi zdecydowanie spontaniczności i pozytywnej szajby. Mało co działo się „ot tak”. Dominowały kontrolowane odruchy na zasadzie „Jak Richard pokaże, że klaszczemy – klaszczemy!”, „Jak skaczemy – skaczemy!” etc... Gdy natomiast kończył się kawałek - zalegała cisza jak w kościele i sam wokalista dziwił się, pytając: „Guys, why are you so quiet?”. Nic to, sam koncert kapitalny, brawa dla chłopaków za profesjonalizm od początku do końca. Pomimo, że Filter od dawna nie jest już kapelą stricte industrialno-rockową, na żywo przypomina o swoich korzeniach grając starsze kawałki. Gorąco zachęcam do zobaczenia ich na żywo, gdyby nadarzyła się Wam okazja, bo to wspaniały zespół, który udowadnia, jak brzmi prawdziwy, rasowy rock.

Tracklista
Welcome To The Fold
The Take
Jurassitol
What Do You Say
We Hate It
Trip Like I Do
Take A Picture
Surprise
Soldiers Of Misfortune
Dose
Under
Best Things
So I Quit
Hey Man, Nice Shot


Przykładowe wideo z koncertu: autor msselfdestruct84

(Publikacja: 4 luty 2014 r.)