Inhuman Nature |Priority Records, 1994|

01. All The Rage, 02. We All Fall Down, 03. Reality OD, 04. NYC Mass Hysteria, 05. Laugh Track, 06. Disconnected, 07. The Cynic, 08. Come Alive, 09. Spiritual Machine Gun, 10. Big Bad Karma, 11. Inhuman Nature, 12. Strange

Podczas przesłuchiwania Inhuman Nature potwierdza się to, co kiedyś napisałam w kontekście rockowych zespołów z Kalifornii; brzmienie tamtejszych zespołów jest typowe – pełne, przestrzenne, pozytywne, nawet uwodzicielskie, prezentowane przez wyluzowanych Amerykanów z aspiracjami na bycie gwiazdą rocka, tą jedyną oczywiście. Takie cechy są widoczne także w muzyce Engines of Aggression, a dla przykładu inny zespół z tamtych stron, Skumlove zalicza EOA do swoich ulubionych wykonawców.

Początki zespołu sięgają 1992 r., kiedy gitarzysta Rik Schaffer opublikował ogłoszenie w lokalnej gazecie muzycznej w celu znalezienia odpowiednich muzyków. Wkrótce pojawił się wokalista Tripp Holland, perkusista Craig Dollinger i basista Bulldog (na tym albumie zastąpił go Zack Bezner). Nowo utworzona grupa Engines of Aggression otwierała w takim składzie koncerty Curve, Sister Machine Gun, Course of Empire, Danziga czy The Rollins Band, prezentując nagrania wydane później na EP Speak. Skład EOA uległ przetasowaniu około 1999 r.

Inhuman Nature nie jest albumem dobitnie industrialno-rockowym. W 1994 r. ukazały się najlepsze płyty wielu mainstream'owych zespołów tego gatunku muzycznego, jednak EOA nie podążał śladem tego, co było akurat trendy, pozostając wiernym rockowemu brzmieniu. Daje się co prawda słyszeć minimum samplingu, ale nie wybija się on jakoś znacząco.
Z drugiej strony nie mogę oprzeć się wrażeniu, że "Come Alive" oraz "Spiritual Machine Gun" bardzo przypominają nagrania, jakby nie było industrialno-rockowego Machines of Loving Grace. Z kolei "The Cynic" przynosi echa muzyki L.A. Guns, a takie inspiracje są zawsze jak najbardziej na miejscu! W "NYC Mass Histeria" można usłyszeć natomiast sample w stylu... The Prodigy, "All The Rage" zyskał nawet wideoklip (można go znaleźć na YouTube), a brzmienie "Big Bad Karma" przypomina mi o grupie Porno For Pyros.

Bardzo fajną aranżację posiada utwór "Disconnected", nagrany w oldschool'owym stylu, gdzie faktycznie tytuł utworu jest poparty samplami dzwoniących telefonów i monologów automatycznych sekretarek, odtwarzanych przy napotkaniu błędu połączenia.

W zasadzie nie ma na płycie słabego utworu (chociaż nie bardzo odpowiada mi "Strange"), ale tak jak napisałam powyżej, ta płyta nie jest reprezentantem, jeśli chodzi o rock industrialny. Jest natomiast pełna gitarowej i wyluzowanej muzyki, z wyjątkiem tytułowego "Inhuman Nature"; to najmroczniejszy utwór na całym albumie. W oczekiwaniu na nowe wydawnictwo, polecam zapoznać się z 'brzmieniem EOA', i śledzić nowe wpisy zespołu na ich Myspace. (NINa, 13/09/2010)

---

Last.FM | Discogs | Myspace