[NINa, wywiad e-mail, 16.03.2006]

---

Pochodzicie z Francji i w sumie niewiele francuskich zespołów zwróciło na siebie aż taką uwagę. Jak wygląda scena muzyki industrialnej w waszym kraju?
Scena jest aktywna, ale większość zespołów jest mało znana, co oczywiście nie oznacza, że nie mają się czym pochwalić. Jest dużo zespołów grajacych crossover, takich jak Muckrackers, Dexy Corps, LT-No, Polytrauma, ale jest też dużo elektronicznych projektów jak Mlada Fronta czy Hiv+... A tak a'propos, naszymi przyjaciółmi są chłopaki z Tamtrum, jednego z najlepszych francuskich zespołów tworzacych muzykę dark electro. Jeśli chodzi o trasy koncertowe i sprzedawanie płyt, to wygląda na to, że jesteśmy głównym, francuskim zespołem 'industrialnym", który odniósł sukces, ale nie do tej pory nie wiem jak nam się to udało. Możliwe, że słuchało nas dużo metalowców ;)

Czy język angielski jest najlepszy, jeśli chodzi o pisanie tekstów? Czy łatwiej jest go używać, biorąc pod uwagę możliwości sprzedaży płyty na całym świecie?

Nie, to nie ma związku ze sprzedażą. Zawsze pisaliśmy teksty po angielsku. Francuski raczej nie pasuje do wiekszości gatunków muzycznych. A juz najmniej do muzyki rockowej! Niemiecki i rosyjski brzmią fajniej, ale nie znamy ani słowa w tych językach, tak więc angielski pozostaje jedynym możliwym wyborem.

Wasz album 'Sexplosive Locomotive' znany jest z brzmień hałaśliwych, głównie nagranych w stylu digitalhardcore. Statystki na Last.fm pokazują, że najpopularniejeszym utworem z tej płyty jest 'Gay Boys In Bondage'. Czy sukces Punish Yourself oparty jest głównie na prowokacji?
Niektórzy tak właśnie myślą, że ten utwór ma prowokować. W zasadzie to jest bardziej dowcip, bo tytuł zaczerpnęliśmy z skeczu Monthy Pythona. To byłoby całkowite nieporozumienie, jeśli nasze utwory, a zwłaszcza teksty, miałyby być odbierane całkiem na poważnie. Kiedyś czytałem, że określono nas mianem industrialnego Village People, co w sumie się zgadza, ponieważ koncentrujemy się bardziej na zabawie niż na jakichś przesłaniach. Oczywiście nie oznacza to, że nie chcemy aby ludzie na nas nie reagowali, więc może czasami staramy się być prowokacyjni, ale zawsze pod kątem dobrej zabawy. Nie jesteśmy pierdolonym Marilyn Mansonem czy Alecem Empire.

Moim ulubionym utworem na tej płycie jest 'Holy Trinh Thi'. O czym on opowiada?
To utwór o Coralie Trinh Thi, naszej przyjaciółce. Jest byłą gwiazdą porno (stąd wzięły się teksty o masturbacji i oglądania jej w filmach), ale teraz zajmuje się głównie pisaniem (i jest bardzo utalentowana!) Jest także producentką filmu "Baise Moi"... ["Gwałt" - pod takim tytułem ten film pojawił się w Polsce i opowiada o zemście dwóch zgwałconych kobiet. Zawiera sceny erotyczne pokazane bez dwuznaczności. - przyp. NINa]. Wpadliśmy na pomysł z grą słów Holy Trinity/Holy Trinh Thi i tak właśnie powstał ten kawałek. Właściwie pisaliśmy go w tym samym czasie, kiedy ona tworzyła komiks o nas, więc ten utwór to prezent dla Coralie.
Czy jesteście bardziej pod wpływem muzyki gitarowej czy elektronicznej?

Raczej gitarowej. Chociaż wiekszość gitarowej muzyki, jakiej słuchaliśmy miała też dodatki elektroniczne, żeby wymienić takich wykonawców jak Ministry czy Foetus... Właściwie słuchamy różnej muzyki. Ostatnio słuchałem dużo garażowej muzyki, The Stooges i MC5, tego typu rzeczy, ale słuchałem też dużo dark ambientu. Wszystko to będzie miało wpływ na naszą najnowszą płytę. Nie robimy jakichś znaczacych podziałów między gatunkami muzycznymi. Kiedy założyliśmy Punish Yourself słuchaliśmy dużo Front 242, The Exploited, S-Express i Bauhausu...

Jakiego używacie sprzętu w studiu?
Dwie gitary, perkusja, trzy mikrofony, komputer z zainstalowanym Acid 1.0 i Soundforgem. To wszystko, co jest nam potrzebne. Gdybym miał dużo pieniędzy, to kupiłym o wiele więcej urządzeń. Taaaak, dom pełen syntezatorów... Ale w sumie nie wiem czy bym ich używał...

Czy jest coś, w co mocno wierzycie?
Wierzę w to, że nie powinno być żadnej dyskryminacji ze względu na kolor skóry, orientację seksualną czy pozycję materialną. Uważam, że wszystkie religie są niebezpieczne. Wszystkie! Wierzę w to, że silniejszy powinien pomagać słabszemu. W światku muzyki industrialnej wydaje się, że ludzie myślą odwrotnie, że siłą jest prowokacja lub to, że są pieprzonymi nazistami. Nigdy nie będę się z nimi utożsamiał.

Czy lepiej jest dla zespołu wydawać płytę własnym kosztem (posiadając jakiś sklep on-line) czy jednak podpisać kontrakt z większą wytwórnią?
Dobrze znana wytwórnia oznacza ogromną pomoc w promocji płyty. A przynajmniej powinni pomagać muzykowi w tym, na czym sie nie zna. Problem powstaje wtedy, kiedy wytwórnia nie pomaga i ma muzyka głęboko w dupie. Jesteśmy szczęśliwi, że po wydaniu własnym kosztem dwóch płyt, wreszcie należymy do fajnego labela, który dla nas pracuje. Auto-promocja jest fajna ale męczaca. Wolę siedzieć w studiu i nagrywać muzykę niż wisieć na telefonie i starać się o artykuł w jakiejś gazecie. Wytwórnia dla której nagrywamy jest mała, ale wydajna. Co jest akurat lepsze, niż przynależność do molocha, który nie pomaga w promocji.

Występowaliście na wielu koncertach w Europie (jak to się stało, że nie widzieliśmy was jeszcze w Polsce!? :D) Który z tych koncertów uważacie za najlepszy, a o którym wolelibyście zapomnieć?
No bardzo chcielibyśmy przyjechać do Polski! W sumie nigdy nie wypuszczaliśmy sie na wschód dalej niż do Berlina... Ale mam nadzieję, że też niedługo do was przyjedziemy! Mieliśmy dużo fajnych koncertów w całej Europie, występ Wave Gothic Traffen w Leipzigu był całkiem śmieszny, a granie w Belgii czy Szwajcarii jest zawsze przyjemnością. Lubimy podróżować. I nie ma żadnego koncertu, który wspominalibyśmy jakoś szczególnie niemiło. Nawet te negatywne doświadczenia zawsze czegoś potrafią nauczyć. Nie możesz jechać w trasę, jeśli nawet w najgorszych sytuacjach nie potrafisz odnaleĽć pozytywów. Czasami przecież nawet zdarza się, że nie ma gdzie przenocować, nie ma co jeśc, a ludzie zaczynają ci grozić. Jeśli nie jesteś wystarczająco twardy/a aby się śmiać z własnych niepowodzeń, to się szybko złamiesz.

Jaka była najdziksza rzecz, którą zrobiliście na scenie?
Hmm... Z zasady mamy duży poziom dzikości. Już nawet nie pamiętam ile razy zdarzyło mi się występować całkiem nago. Ciąłem się też dosyć często (wydawało mi się, że to jest zabawne. W sumie dalej tak uważam i pozostało mi z tamtego czasu parę ciekawych blizn...). Braliśmy narkotyki, byliśmy pijani, rzygaliśmy na scenie, całowaliśmy dziewczyny, całowaliśmy chłopaków, raniliśmy się, skakaliśmy wszędzie... Ale najdzikszą rzeczą, jaka nam się zdarza, to moment, kiedy cała publicznośc rusza do nas na scenę. To zdarza się czasami i jest najzabawniejsze ze wszystkiego. A zwłaszcza moment, kiedy ktoś z publiczności zaczyna robić striptease...

Ile czasu przeznaczacie na malowanie sie przed występem?
Od czterdziest minut do godziny. I wierz mi, że to jest prawdziwa tortura. Farba śmierdzi jak zdechła ryba i piecze w oczy. Okropne. Może właśnie dlatego jesteśmy czasami tacy wściekli na scenie...
Czy telewizja i gazety powinny informować nas stale o tych wszystkich okropieństwach, które dzieją się na świecie? Czy ludzie stają się obojętni, bo przyzwyczajają się do takich obrazków i nie obchodzi ich, że ktoś w ich sąsiedztwie może mieć kłopoty?

Ludzie są Ľli z natury. Nie obwinaj mediów, są odzwierciedleniem ludzi, których pokazują lub opisują. Ludzi słabych, podłych i złych. Nigdy nie wierz żadnemu człowiekowi, ani temu co napisał, sfilmował lub powiedział. Ludzie nigdy nie reagowali we właściwy sposób więc nie będę winił telewizji, bo to by było za proste...

Randkowe serwisy internetowe, wirtualny seks, doskonałe, silikonowe lalki miłości... Czy człowiek naprawdę potrzebuje tego wszyetkiego, żeby móc wrzucićw nie swoje uczucia i emocje? Jakie jeszcze wynalazki mogą się pojawić dla ludzi, którzy nie chcą wchodzić w prawdziwe relacje parnterskie?
Wygląda na to, że Myspace byłoby doskonałym wynalazkiem ha ha ha... A tak poza żartem, to jeśli ludzie pragną wirtualnych lub sztucznych "związków" to oznacza, że sami nie potrafią zbudować prawdziwych relacji partnerskich. A jeśli tego nie potrafią, to nie przejmowałbym się nimi za bardzo. Niech roboty zabawiają się z robotami!

Wydaje mi się, że każdy nastolatek ma swojego bohatea, idola. Kogo podziwialiście w dzieciństwie?
Iggy oraz Lemmy z Motorhead, nadal ich podziwiam. Nie będę mówił za resztę zespołu ale wydaje mi się, że Miss Z wymieniłaby Elvisa Presley'a albo Nicka Cave'a. Moją idolką jest też Vampirella. Zawsze chciałem być się taką wamiprzycą i nosić czerwoną bieliznę.

Jakie macie plany na najbliższą przyszłość?
Wydanie nowego albumu pod koniec kwietnia, bedzie się nazywał
"Gore Baby Gore!". Może się niektórym nie spodoba, ale ogólnie mieliśmy dużo dobrej zabawy podczas nagrywania utworów. Staraliśmy się uzyskać bardziej mniej ograniczone brzmienie. Zastosowaliśmy saksofon, "old schoolowe" klawisze z lat 70-tych, jazzowe rytmy, gitarowe solówki, klaskanie... Nie spodziewajcie się następnej produkcji w stylu DHR ha ha. Ale wokalnie udzielił się Jean-Luc De Meyer z Front 242, co pewnie przyciągnie fanów muzyki EBM... Jakkolwiek, do albumu dołączony będzie też koncertowy materiał na DVD z mnóstwem świetnych elementów typu ultraviolence! [gra słów, UV- ultraviolet (ang.), PY malują się specjalnymi farbami reagującymi na promienie UV, a ich koncerty przepełnione są gwałtownymi zachowaniami (ang. "violence"); stąd słowo "ultraviolence". - przyp. NINa]

PUNISH YOURSELF | PUNISH YOURSELF na Myspace

---

Fotografie pochodzą ze zbiorów Punish Yourself, wszelkie prawa należa do ich autorów.