[NINa i Brian Backlash, wywiad e-mail 2006-04-09]

---

NINa: Napisaliście o sobie tak: "Prawdopodobnie nigdy nie znajdziemy się na składaku wydawanym przez Myspace."? Dlaczego tak uważacie? Czy dlatego, że nie popierają otwarcie muzyki industrialnej?
Shane: Hmm... Tworzenie w podziemu tworzy duży kontrast dla Myspace, którego właścicielem jest duża korporacja. To byłby cud, gdyby nas zamieścili na swoich płytach.
Chad: To nie ma nic wspólnego z muzyką industrialną, raczej z niepopularną. STG miało prawie 600 myspace'owych przyjaciół, w momencie kiedy Myspace ogłosiło, że wydają płytę zawierającą muzykę różnych nowych wykonawców, więc czemu mieliby zawracać sobie nami głowę? Call Florence Pow mogliby być kolejnym dobrym na to przykładem. Nie grają industrialu, ale grają świetną muzykę alternatywną i eksperymentalną. Ale nie mają wielu przyjaciół, więc na jakiej podstawie ktoś miałby brać ich pod uwagę przy relizacji tak komercyjnego wydawnictwa, jakim jest płytka Myspace Records?

Brian Backlash: Czy industrialno-gotycka scena muzyczna w Los Angeles miała wpływ na ponowne odrodzenie się zespołu?
Chad: Nasze ponowne zejście się wynika tylko z faktu, że lokalna scena chciała nas słuchać i ogladać. To było bardzo w stylu L.A. "Chcemy mieć tylko taki zespół, którego nie możemy mieć". Na szczęście nie musimy na tym zarabiać, ponieważ sfera marketingu odniosła słabe rezultaty. Myślę, że ludzie chcą tylko oglądać nas na żywo. Nikt nie chce podkoszulka.
Shane: Hmmm... To miało związek z naszymi własnymi intencjami, wspieranymi przez fanów z naszego miasta... Uważam, że na nasze ponowne zejście się miało także wpływ to, co obecnie dzieje się w Ameryce i aktualna prezydentura.
Lars: Prawie za każdym razem, kiedy wychodzę do klubu (np. do das Bunker, Release the Bats, itp.) ktoś mnie zaczepia i pyta, kiedy znowu zagramy... To mnie podbudowuje.

NINa: Jaki rodzaj wsparcia otrzymuje obecnie scena industrialna? Czy w ogóle wierzycie, że takie wsparcie istnieje?

Chad: Pewnego dnia do mojego miejsca pracy przyszedł Paul Barker w poszukiwaniu poparcia dla swojego nowego projektu. Aktualnie zajmuje się produkcją muzyki zespołów grających emo i muzyki filmowej. Co ci to mówi na temat Bytu Muzyki Industrialnej?

Brian: Wasz ostatni utwór "Nursing the Dead" ma dosyć dużo przesłuchań na Myspace, a poza tym jest waszym najlepszym utworem, jakiego udało mi się posłuchać. Czy ten utwór znajdzie się na waszej następnej płycie, czy to jest może utwór, który pokazuje tendecje, w kierunku których będzie zmierzało STG w XXI wieku?
Chad: Znajdzie się na najnowszej płycie, ale raczej w innej wersji. Nie sądzę, żeby pokazywało jakiś nowy kierunek w muzyce STG.
Shane: Postęp.

NINa: Jeff Smith (koncertowy muzyk Hate Dept. tour) został wspomniany w liście muzyków współpracujących z wami. W jaki sposób go złapaliście?
Shane: Na duży plaster sera i pułapkę na szczury ;) Nie no tak na prawdę, jest dobry zarówno w graniu na koncertach jak i przy współpracy w studiu nagraniowym. On też może rozpowszechniać wiadomości o tej współpracy i traktować je jako kolejne zwycięstwo... Uwielbiam go.

NINa: Wygląd na to, że przez STG przewinęło się sporo muzyków, biorąc pod uwagę fakt, że STG istnieje od 1989r. Czy jesteście zespołem, który nie zamyka się na stały skład, czy też szukacie ciągle najlepszych muzyków?
Chad: Najlepszy skład był w czasach, kiedy mieliśmy po 20 lat. Powinniśmy być jak Menudo.
Shane: Myślę, że to co mamy to dobrze uprawiany ogródek, który przy poświęceniu mu dużo miłości i uwagi może wydać smaczne owoce.

Brian: Kto gra w waszym obecnym składzie i w jaki sposób zaangażowaliście ich do zespołu?
Shane: O czym znowu mówimy? Ach tak... Chad, Bruce, Jeff, Lars, James, czasami Dave, i ja... Hmm... Kiedy trucizna zostanie zmieszana, odpowiednio przygotowana i zaaplikowana, wtedy zaczyna działać... Wszystko zależy zawsze od użytych składników...
Lars: Porwali mnie z sierocińca jako małego chłopaka i wychowali, trzymając w klatce w piwnicy.

NINa: Co zapamiętaliście z lat 90-tych kiedy industrial rock cieszył się największym wzięciem?
Chad: Podsumowałbym to tak: "Zbudowaliśmy to, ale nikt nie przyszedł oglądać."
Shane: My, Chemlab, Skrew, Cradle of Thorns... Nigdy nie należałem do pokolenia wychowanego na MTV... Rozpoznawałem tylko Blood, Sweat, and Tears i zespoły nadużywające ich brzmienia.

NINa: W waszej biografii można przeczytać: (1992) "Ten rok zdominowała seria brutalnych występów na żywo. " Możecie dać parę taki przykładów?
Chad: Parę razy wrzucaliśmy ludzi do wanny... Ludzie wypaprani mieszanką ketchupu i piór... Przewracające się kolumny głośnikowe... Shane płynący na rękach grupy Marines... Podwożenie autostopowiczów zbyt pijanych, aby pamiętać swój adres zamieszkania... picie setki wódki ze Spahn Ranch...
Shane: :D Zamknęliby mnie w pokoju na kilka dni, głodzili i karmili wyłącznie plotkami i mało znaczacymi dramatyzmami, wpompowywaliby we mnie jakiś rodzaj substancji i pozwolili później rozluźnić sie z fanatycznie zapatrzonymi w nas babeczkami, które często bywały na naszych koncertach. Gwałt, Chaos, pokazywanie jak mało znaczymy, przerażające i pełne gniewu wystąpienia...

Brian: Kiedy w 2003r. byłem w Montclair (Kalifornia) w Rhino Records, kupiłem waszą, wydaną w 1993r. płytę 'No Longer Human.' Strasznie podoba mi się design tej płyty. W jaki sposób przygotowujecie okładkę do płyty, czy są jakieś wymagania, które mają wpływ na to, jak obrazujecie swoją muzykę?
Shane: Odkryłem prace Johna Bergin'a prze serię komiksowych obrazków zatytułowanych "Ashes". Bardzo mroczna, rysowana cienką linią, apokaliptyczna wizja ludzkości i jej jaźni. Zaproponowałem to reszcie zespołu i oto mamy okładkę. John jest niesamowity.

Brian: Co zrobiliście, aby promować informacje o waszym ponownym zejściu się?
Dave: "Słuchaj dziwko, co powiesz na to, że wysmaruję cię masłem orzechowym, wsadzę ci na głowę papierową torbę i będę cię obijał kijem? Wtedy, i tylko wtedy przystąpimy do iście brutalnego przesłuchania!"

NINa: Czy udział w zespole Idiot Stare spełnił wasze oczekiwania i osiągneliście, to co mieliście nadzieję osiągnąć?
Chad: Nawet nie w małym procencie.
Shane: Jaaasssne.......

NINa: W waszym blogu na Myspace jest notatka: "Shhhhhhhhhhhhh. STG znowu śpi. To wszystko..." Czy to oznacza koniec STG?
Chad: Raczej oznacza to, że robimy sobie przerwę. Shane musi dokończyć swój solowy album, a Idiot Stare właśnie kończy swoją kolejną płytę. Oba te przedsięwzięcia mają wyższy priorytet niż jakakolwiek praca nad STG.
Shane: To bardziej jak zamyślenie...
Lars: Nie koniec. To tylko stan alkoholowego upojenia i śpiączki.



Screaming to God na Myspace
| STG

---

Fotografie z archiwum STG, wszekie prawa zastrzeżone by © STG.