Felons And Revolutionaries |Epic, 1999|

1. Pig Society, 2. Debonaire, 3. Everything Sucks, 4. Sick, 5. Kimberly's Ghost, 6. Spine For You,
7. One Fix, 8. (Untitled), 9. Intervention, 10. America the Pitiful, 11. Sh*T Life, 12. Wake Up, 13. I Am Nothing

To jedyna płyta Dope najbliższa muzyce industrial rock/metal, ale nic dziwnego, bo nagrana w jednym z przyjaznych temu stylowi lat. Wypełnia ją trzynaście krótkich (najdłuższy ma 4 min. 39 sek.), agresywnych utworów, o ponadczasowym brzmieniu.
Nie znajdziemy u Dope depresyjności czy miękkości, co cieszy. Zarówno "Debonaire", jak i "Everything Sucks" należą do najlepszych utworów na tej płycie. "Sick" to industialno-metalowy utwór Dope, bliski twórczości Bile, Schnitt Acht i N17, a "Kimberly's Ghost" i "One Fix" można porównać do utworów grupy Gravity Kills, utrzymanych jednak w znacznie cięższym klimacie.
Pozostałe, jak "Spine For You", "Fuck The Police", "American The Pitful", "I Am Nothing" na pewno zadowolą fanów Marilyn Mansona, a kto zna jego twórczość, ten wyłapie odpowiednie skojarzenia.

Dope lubi robić covery i nawet ciekawie im to wychodzi (przeróbki "People Are People" i "Rebell Yell", pojawiły się na następnych płytach zespołu). Tą płytę kończy cover słynnego "You Spin Me Round", w oryginale nagranego przez zespół Dead Or Alive, którego seksowny wokalista Pete Burns już w momencie swojej świetności (1985 r.) szokował utożsamianiem się z transwestytami, a który obecnie jest 50-letnią panią Burns. W środowisku muzycznym zmiany płci nie są czymś dziwnym i zdecydował się na nią także, między innymi Genesis P-Orridge z industrialno-artystycznego projektu Throbbing Gristle, ale to już temat na inną recenzję.

Dope korzystał na tej płycie z sampli i zbliżyło ich to do rocka czy też metalu industrialnego. Niestety, wraz ze zmianami stylu muzyki, media nie zechciały uważnie zweryfikować swoich opinii i wyszło na to, że po 10 latach działalności Dope nadal są zespołem industrialnym, kiedy nie są, bo po debiutanckiej płycie przeszli na stronę nu metalu.
Łatwo zauważyć też, że zespół ten nadal zwraca się w stronę aktualnie chętnie kupowanej, gitarowej muzyki, nie tracąc nic z pierwotnie obranych celów, tzn. wykonywania prostej, agresywnej muzyki opartej na podstawowych instrumentach – gitara, bas, perkusja plus wokale.

Felons And Revolutionaries ma już prawie 11 lat i jak łatwo zauważyć, z racji tego, że jest to muzyka oparta na gitarach - nie starzeje się. Dope wciąż brzmi świeżo, wciąż porywa do headbangingu, wyładowywania agresji i ciągle przyjemnie słuchałoby się tych energicznych utworów na koncertach. Płyta ponadczasowa i warto znać jej zawartość. (NINa)