[gry] Kingpin: Life of Crime
Dodane przez NINa dnia 13.07.2014 18:09
Autor: Katarzyna NINa Górnisiewicz
Kingpin: Life of Crime |Xatrix Entertainment, 1999|

Kingpin to klasyka FPP w kryminalnym stylu. Wydana w 1999 r. przez Xatrix Entertainment, przenosi bezimiennego gracza w brutalny ¶wiat gangów dzia³aj±cych na terenie mrocznego fikcyjnego miasta, przypominaj±cego zreszt± Nowy Jork (s³ynny Bronx?) lub Chicago. Z tego powodu, gra jest przeznaczona tylko dla doros³ego gracza. Amerykañscy kongresmeni chcieli zatrzymaæ publikacjê gry z powodu jej ekstremalnego charakteru, a ponad to termin wydania przypada³ tylko na kilka miesiêcy po s³ynnej szkolnej masakrze w Columbine. Dlatego te¿, Xatrix zdecydowa³ siê na wprowadzenie kilku dodatków - np. w trakcie instalacji mamy mo¿liwo¶æ wybrania poziomu brutalno¶ci, co wi±¿e siê z cenzurowaniem zawarto¶ci, a tak¿e jest wymagane podanie dobrowolnego has³a podczas instalacji, które trzeba wpisaæ tak¿e przy jej deinstalacji. Je¿eli znamy jêzyk angielski, warto jednak pozostawiæ go na poziomie 'dla doros³ych' (mature), aby pos³uchaæ wszystkich tych "fucków" i "dicków" w otoczce mocnego slangu i charakterystycznego afro-amerykañskiego akcentu. W innym przypadku, s³owa uznawane za wulgarne zamieni± siê w 'piii', co niestety zabija klimat gry, a tak¿e dialogów, bo przekleñstwa pojawiaj± siê non-stop. Mo¿na te¿ wybraæ efekty typu tryskanie krwi z zabitego przeciwnika, a tak¿e fajerwerki podczas eksplozji.

Grafika jest bardzo prosta, tekstury monotonne, brudne, sugeruj±ce degeneracjê i zniszczenie. Praktycznie w wiêkszo¶ci epizodów zobaczymy te same tekstury. Co jednak jest charakterystyczne dla Kingpina, to wygl±d postaci. Na modelach 3D, pe³ne blizn twarze kryminalistów s± p³askie, natomiast cia³a 'faluj±', kiedy stoj± w bezruchu. Na potrzeby gry stworzono twardych, prowokacyjnie zachowuj±cych siê w kolesi i laski - czêsto prostytutki, które mimo seksownych strojów i bujnych kszta³tów, wcale nie s± takie atrakcyjne.

Gra jest dynamiczna i nieskomplikowana - strzelamy tak, aby zabiæ, ewentualnie rozwalamy drewniane pud³a, kratki wentylacyjne lub inne, aby wydostaæ z nich u¿yteczne przedmioty lub przedostaæ siê w inne miejsca (np. szyby wentylacyjne lub skrytki z amunicj±, apteczkami itp.) Szybko¶æ poruszania siê naszej postaci jest ogromn± zalet± - w strzelankach FPP nikt nie lubi byæ zmuszany do spacerowania. Czasami jednak musimy zwolniæ, wy³±czyæ gdzie¶ zasilanie, prze³±czyæ wajchê, przeskoczyæ z balkonu na balkon, lub z korytarza wentylacyjnego na rurê, podczas kiedy szalej±ce metro przeje¿d¿a torami raz po raz, lub kiedy przeciwnicy staraj± siê zrobiæ z nas na sito.

Celem gry jest, jak¿eby inaczej, anihilacja bossa, który z niewyja¶nionych przyczyn chce, aby nasz bohater opu¶ci³ jego teren. S³ugusy szefa sprawiaj± naszemu graczowi porz±dne lanie i zostawiaj± na obskurnym podwórku w dzielnicy Skidrow, pomiêdzy drewnianymi p³otkami, skrzynkami, ¶cianami pokrytymi graffiti i pijanymi bezdomnymi.
Grê zaczynamy z metalow± rurk± w gar¶ci, któr± stopniowo mo¿emy wymieniæ na breszkê, a pó¼niej na standardowe bronie. Je¶li mamy odpowiedni± ilo¶æ kasy (kradniemy j± zabitym przeciwnikom), mo¿emy robiæ zakupy w sklepach sieci Pawn-O-Matic, które oferuj± niewielki, chocia¿ podstawowy asortyment, ale nie zawsze dostêpny w okre¶lonym epizodzie. Prawie jak w Lidlu. Do wyboru mamy utwardzane i zwyk³e ubrania ochronne (kask, kamizelka i spodnie), apteczki, amunicjê, bronie: pistolet, strzelbê typu 'pompka', karabin maszynowy Tommy gun, genialny dwustrza³owy karabin, efektowny miotacz p³omieni, badziewn± wyrzutniê granatów, nieceln± wyrzutniê rakiet oraz nieliczne modyfikacje do nich (np. t³umik). W ciemno¶ci mo¿emy przy¶wieciæ sobie latark±. Wszystkie bronie zabijaj± przeciwnika, jednak miotacz - niekoniecznie. Jego funkcj± jest podpalenie bandziora, który wrzeszcz±c biegnie na nas, niczym ogniste kamikadze. A jak wiadomo, otwarty ogieñ nie pozostaje obojêtny dla stanu naszego ¿ycia. Podobnie zreszt± szkodz± nam szczury, pêtaj±ce siê w piwnicach i kana³ach.
Odwet przeprowadzamy samodzielnie, jakkolwiek za 10 dolarów mo¿emy wynaj±æ neutralnych twardzieli (panie te¿). Mo¿na im wydaæ trzy polecenia typu 'chod¼ ze mn±', 'stój', 'zabij przeciwnika'.



Akcja Kingpina dzieje siê w nocy, kiedy mieszkañcy miasta ¶pi±, ogl±daj± nocne programy TV lub bekaj± (chocia¿ tylko ich s³yszymy), a jedynymi aktywnymi, widzialnymi postaciami s± gangsterzy. Przeciwnikami s± g³ównie ludzie obojga p³ci, chocia¿ musimy pozbyæ siê tak¿e paru psów i wspomnianych ju¿ szczurów.
Odwiedzamy i walczymy w miejscach, takich jak ulice, bary, fabryka stali, kana³y, magazyny, doki portowe, stacja kolejki towarowej i na innych, z gruntu industrialnych terenach.
Questów jest niewiele, a co wkurza, czêsto musimy wracaæ siê przez 3/4 poziomu po to, aby zg³osiæ zlecaj±cemu wykonanie zadania, jak gdyby programi¶ci nie mogli dobudowaæ skróconej drogi powrotnej.
W koñcowym epizodzie dostajemy siê do w ekskluzywnego wie¿owca, otoczonego i wype³nionego mocno uzbrojonymi s³ugusami szefa. Posiadaj± oni takie same bronie jak my, wiêc walka jest niejako wyrównana. Co ¶mieszne, ochroniarze nie wahaj± siê u¿ywaæ miotaczy p³omieni w pokrytych drogimi dywanami pomieszczeniach, a boss bierze sobie nasze rakiety na klatê.

Finalna scena (ucieczka i pogró¿ki wspó³pracownicy szefa - dziewczyna zawiniêta w lateks prawie tak szczelnie, jak ta z Matrixa), sugeruje mo¿liw± kontynuacjê gry. Ta jednak, jak dot±d nigdy nie powsta³a. Osobi¶cie s±dzê, ¿e Kingpin mo¿e zostaæ wskrzeszony, podobnie jak sta³o siê to z innymi kultowymi produkcjami tego okresu - SIN, Half-Life, Quake, czy Duke Nukem. W koñcu, na brutalne gry zawsze by³, jest i bêdzie popyt, mimo ich negatywnego wp³ywu na niedojrza³ych graczy z zaburzeniami emocjonalnymi.

Kingpin oferuje mo¿liwo¶æ rozgrywki w sieci LAN i Internecie (o ile s± jeszcze jakie¶ pracuj±ce serwery przeznaczone pod t± grê) dla 16-tu graczy. Prosta konsola umo¿liwia tekstowe komunikowanie siê. Grê wprowadzi³y u siebie platformy Steam i GOG.

Warto dodaæ, ¿e gangstersk±, rapow± muzykê stworzy³a grupa Cypress Hill, a zwa¿ywszy na rok wydania gry, by³ to tak¿e jeden z owocnych okresów twórczo¶ci tego zespo³u. Soundtrack zawiera 3 utwory ("16 Men Till There's No Men Left", "Checkmate", "Lightning Strikes") z albumu pt. IV. Pos³uchaj na Grooveshark.

(Katarzyna 'NINa' Górnisiewicz, 12/07/2014. Krótka, darmowa recenzja. Zobacz notę o prawach autorskich.)

Poziomy: 24, epizody: 7
Gatunek: FPS
Platforma: PC
System: Windows
Minimalne wymagania sprzêtowe:
Pentium II 233 MHz, 64 MB RAM, dysk 570 MB, grafika OpenGL, DirectX: 7, d¼wiêk: DirectSound, rozdzielczo¶ci ekranu - niskie, chocia¿ pojawi³ siê nieoficjalny mod obs³uguj±ce wy¿sze rozdzielczo¶ci.
Patche: tak
Mody: tak
Cheaty: tak
Sterowanie: mysz i klawiatura