Dope [recenzje]
Dodane przez NINa dnia 14.02.2010 19:24
Felons And Revolutionaries |Epic, 1999| star rating

1. Pig Society, 2. Debonaire, 3. Everything Sucks, 4. Sick, 5. Kimberly's Ghost, 6. Spine For You,
7. One Fix, 8. (Untitled), 9. Intervention, 10. America the Pitiful, 11. Sh*T Life, 12. Wake Up, 13. I Am Nothing


To jedyna p造ta Dope najbli窺za muzyce industrial rock/metal, ale nic dziwnego, bo nagrana w jednym z przyjaznych temu stylowi lat. Wype軟ia j trzyna軼ie kr鏒kich (najd逝窺zy ma 4 min. 39 sek.), agresywnych utwor闚, o ponadczasowym brzmieniu.
Nie znajdziemy u Dope depresyjno軼i czy mi瘯ko軼i, co cieszy. Zar闚no "Debonaire", jak i "Everything Sucks" nale膨 do najlepszych utwor闚 na tej p造cie. "Sick" to industialno-metalowy utw鏎 Dope, bliski tw鏎czo軼i Bile, Schnitt Acht i N17, a "Kimberly's Ghost" i "One Fix" mo積a por闚na do utwor闚 grupy Gravity Kills, utrzymanych jednak w znacznie ci篹szym klimacie.
Pozosta貫, jak "Spine For You", "Fuck The Police", "American The Pitful", "I Am Nothing" na pewno zadowol fan闚 Marilyn Mansona, a kto zna jego tw鏎czo嗆, ten wy豉pie odpowiednie skojarzenia.

Dope lubi robi covery i nawet ciekawie im to wychodzi (przer鏏ki "People Are People" i "Rebell Yell", pojawi造 si na nast瘼nych p造tach zespo逝). T p造t ko鎍zy cover s造nnego "You Spin Me Round", w oryginale nagranego przez zesp馧 Dead Or Alive, kt鏎ego seksowny wokalista Pete Burns ju w momencie swojej 鈍ietno軼i (1985 r.) szokowa uto窺amianiem si z transwestytami, a kt鏎y obecnie jest 50-letni pani Burns. W 鈔odowisku muzycznym zmiany p販i nie s czym dziwnym i zdecydowa si na ni tak瞠, mi璠zy innymi Genesis P-Orridge z industrialno-artystycznego projektu Throbbing Gristle, ale to ju temat na inn recenzj.

Dope korzysta na tej p造cie z sampli i zbli篡這 ich to do rocka czy te metalu industrialnego. Niestety, wraz ze zmianami stylu muzyki, media nie zechcia造 uwa積ie zweryfikowa swoich opinii i wysz這 na to, 瞠 po 10 latach dzia豉lno軼i Dope nadal s zespo貫m industrialnym, kiedy nie s, bo po debiutanckiej p造cie przeszli na stron nu metalu.
ζtwo zauwa篡 te, 瞠 zesp馧 ten nadal zwraca si w stron aktualnie ch皻nie kupowanej, gitarowej muzyki, nie trac帷 nic z pierwotnie obranych cel闚, tzn. wykonywania prostej, agresywnej muzyki opartej na podstawowych instrumentach – gitara, bas, perkusja plus wokale.

Felons And Revolutionaries ma ju prawie 11 lat i jak 豉two zauwa篡, z racji tego, 瞠 jest to muzyka oparta na gitarach - nie starzeje si. Dope wci捫 brzmi 鈍ie穎, wci捫 porywa do headbangingu, wy豉dowywania agresji i ci庵le przyjemnie s逝cha這by si tych energicznych utwor闚 na koncertach. P造ta ponadczasowa i warto zna jej zawarto嗆. (NINa)

Life |Sony/Epic, 2001| star rating

01. Take Your Best Shot, 02. Now Or Never, 03. Nothing (Why), 04. Stop, 05. Thanks For Nothing, 06. Die MF Die, 07. What About, 08. Move It, 09. Jenny's Cryin', 10. With Or Without You, 11. Crazy, 12. Slipping Away, 13. March Of Hope, 14. You're Full Of Shit


Life to p造ta utrzymana prawie w stylu "tribute to", albo jak gdyby Dope chcia pokaza "my te tak umiemy gra, te umiemy robi takie utwory". Album jest pe貫n kompromis闚, jak gdyby zesp馧 przygotowa go tylko dla szybkiego zarobienia pieni璠zy, czytaj: zainteresowania sob tylko konkretnych odbiorc闚 - fan闚 innych zespo堯w, kt鏎zy nie sk徙i pieni璠zy na wspieranie muzyki swoich idoli. Metallika nie wyda豉 瘸dnych nowych album闚 mi璠zy 1997 a 2003 r., wi璚 Dope zaproponowa swoje wersje podobnych utwor闚 nagrywaj帷 "Crazy" i "Slipping Away". Nast瘼nie zesp馧 pokaza jak 豉two by這 skopiowa Roba Zombie"go w "Move It", "March of Hope" i "You're Full Of Shit" - te same riffy, dynamika, budowa utwor闚, refreny, ten sam spos鏏 samplingu i efekt闚 na wokalach, a nawet s豉wne "yeah" wstawione w tak charakterystycznych miejscach utworu. Czy to naprawd "przypadkowa" zbie積o嗆 tytu堯w "Jenny's Cryin' z "Jamie"s Crying" Van Halen oraz "With Or Without You" – klasyki spod znaku U2? Nie dziwi mnie jednak tuning utworu "Now Or Never" na spos鏏 jak robili to Limp Bizkit, ze wzgl璠u na uczestnictwo Josha Abraham"a (Limp Bizkit, Coal Chamber, Orgy, Deadsy) w produkcji tego albumu.

Podczas przes逝chiwania Life na pewno znajdziecie i inne por闚nania do pozosta造ch rockowych i metalowych grup, a ja poda豉m tylko te, co do kt鏎ych jestem pewna, bo s造sza豉m ju wcze郾iej oryginalne utwory.
Life nie ma w sobie nic oryginalnego. 妃ia這 mog造by j zape軟i covery utwor闚 tych zespo堯w, do kt鏎ych fan闚 Dope chcia prawdopodobnie uderzy ze swoj 闚czesn muzyk, bo sk康in康 Dope ma ju pewne do鈍iadczenie na tym polu (prawie ka盥y ich album zawiera jaki cover). S豉biutka p造ta, kt鏎 mo積a bez 瘸lu pomin望 w dyskografii. (NINa)

American Apathy |Artemis Records, 2005| star rating

DISC 1: 1. I'm Back, 2. Survive, 3. No Way Out, 4. Always, 5. Bastard, 6. Sex Machine , 7. Four More Years, 8. Revolution, 9. Let's Fuck, 10. Fuck the World, 11. I Wish I Was the President, 12. Dream, 13. The Fire, 14. People Are People (Depeche Mode Cover), 15. Bitch (Alternate Version), 16. Fuck tha Police (2005 Version) (NWA cover), 17. Burn

DISC 2 (BONUS CD): 1. De Bon Air (F*Ck Holly Wood Mix), 2. Now Is the Time (Alternate Version), 3. Motivation (Alternate Version), 4. Spin Me Round (American Psycho Mix) (Dead Or Alive Cover), 5. Bring it On (F*Ck Tomorrow Mix), 6. Sick (Hang Your Dead Mix)


Nie jest to industrialno-rockowa p造ta, ale ciekawa ze wzgl璠u na dynamik i agresj. Wraz z jej odpaleniem, od razu dostaje si w pysk, a tym bardziej, je郵i jest si obywatelem ameryka雟kim. “Wiara w zdrowy rozs康ek i opanowanie Stan闚 Zjednoczonych nie wchodzi w gr.” Tymi s這wami zaczyna si "I'm Back" - agresywna dynamika zawini皻a w bardzo proste teksty utworu. A potem nastroje pot篹niej.

American Apathy jest uznawany za najbardziej rozbudowan i najbardziej agresywn p造t Dope, lub te r闚nowa積 No Regrets (2009 r.) Muzycy zamiast patyczkowa si z wymy郵aniem nie wiadomo czego, dali wyraz swojej frustracji i z這軼i na zburzon struktur funkcjonowania ich kraju, ale nie tylko. Wykpili te elementy spo貫czno-polityczne, kt鏎e w ci庵u lat uros造 do ogromnych rozmiar闚, i kt鏎e nachalnie wesz造 w 篡cie mieszka鎍闚, odci庵aj帷 ich od codziennych spraw ("Fuck Tha Police" cover hip-hopowego N.W.A. w闚czas z Ice'em T w sk豉dzie, oburzonego represjami policji Los Angeles w stosunku do Afro-Amerykan闚, czy te "Four More Years" i "I Wish I Was The President"). Album ten odnosi si tak瞠 do seksu w jego drapie積ej formie (np. o seksualnej zabawce w "Sex Machine", czy rado軼i z uprawiania nieskr瘼owanego niczym seksu w "Let"s Fuck", utrzymanego w stylu muzyki Marilyn Mansona) oraz przyja幡i (nu metalowy "Always").

Ciekawie usytuowany jest utw鏎 "Four More Years" - kr鏂iutko o negatywnych skojarzeniach z Ameryk na podstawie jej flagi narodowej, a po tym podsumowaniu Dope wkracza z pe軟ym rebelii "Revolution": "Rewolucja, czy mnie s造szysz, nadszed nasz czas. Rewolucja, czy jeste po mojej stronie, najwy窺za ju pora" i dalej: "Waga tego 鈍iata z這穎na na barkach cz這wieka kt鏎y mo瞠, ale tak jest i zawsze by這, odwiecznie, odk康 istnieje ten zimny, ciemny 鈍iat, rz康zony przez pazernych hipokryt闚, pierdolc闚 o super p造tkich umys豉ch"). Gdyby po這wa spo貫cze雟twa USA by豉 fanami Dope, pewnie posz豉by za zespo貫m i koktajlami Mo這towa pod Bia造 Dom.
P造ta ma niew徠pliwie wyd德i瘯 anty-polityczny ("I Wish I Was the President": "Mia豚ym wielki, bia造 dom z ogrodem i ogrodzeniem, wi璚 m鏬豚ym trzyma na dystans wszystkich tych terroryst闚, by豚ym kr鏊em 鈍iata i m鏬豚ym k豉ma, i zaprzecza, i zabawia si z ma這 znacz帷ymi dziewczynkami bez honoru" tu niew徠pliwie przytyk do romansu Billa Clintona z Monik Lewinsky, i dalej: "Mia豚ym zajebiste 篡cie, nigdy nie p豉ci豚ym podatk闚, i rzadko kiedy widywa si z 穎n").

Nie dziwi to, bo po zamachu na World Trade Center (2001 r.) muzycy rockowi cz瘰to odnosili si do tego wydarzenia, (np. Ministry przed rozwi您aniem zespo逝 te skupi這 si na krytykowaniu G.W. Busha i mi璠zy innymi, jego pro-wojennej polityki). Kiedy USA wysysane z pieni璠zy na zbrojenia wesz這 w kryzys i wariowa這 z powodu obmy郵ania coraz to nowych sposob闚 przeciwdzia豉nia terroryzmowi, najbardziej odbija這 si to oczywi軼ie na obywatelach, a zaraz potem przenios這 na ca造 鈍iat w formie: "Obywatel ma prawo zapomnie o swojej prywatno軼i", czyli satelitarne pods逝chiwanie rozm闚 prowadzonych przez komunikatory VoIP, 郵edzenie wpis闚 na blogach, stronach www, i g堯wnie na portalach spo貫czno軼iowych, aresztowania itd., a wszystko przez religi wyniesion poza mury budowli sakralnych. Tak, tak nawet w tej chwili ta recenzja jest skanowana pod k徠em szkodliwych tre軼i terrorystycznych, bo ju zawiera kilka niebezpiecznych s堯w kluczowych i jest og鏊nie dost瘼na z poziomu Internetu. Cz瘰totliwo嗆 wyst瘼owania tych s堯w jest jednak za niska, aby Fabryka znalaz豉 si w odpowiednim rejestrze. (Cze嗆 ch這paki! Co u was?) ;))

Ale wracaj帷 do nagra, American Apathy jest workiem treningowym. Mo瞠sz wy豉dowa na nim wszelkie swoje frustracje, a on odbija je, oddaj帷 Ci w豉sn agresj ze zdwojonym nat篹eniem. "Fuck The World" czy "Bastard" to idealne utwory dla sfrustrowanych, nie tylko nastolatk闚, ale te i doros造ch. Przyk豉dem frustracji jest utw鏎 "No Way Out" z tekstami w stylu: "Mam dosy ca貫j tej s豉bo軼i i b鏊u, tego g闚na i szokowania umys逝, mam dosy ignorant闚 i ich k豉mstw (...) Mam was dosy dupki i chcia豚ym, 瞠by軼ie zdechli". Do tego 軼iana gitarowych riff闚 i basu w stylu Fear Factory, a w tle oszala豉 perkusja. Fajnie, nie?
Teksty generalnie nie s najmocniejsz stron Dope, chocia zdarzaj si im dobrze uj皻e, cyniczne podsumowania, ale czeg騜 wi璚ej potrzeba do wype軟ienia dynamicznej muzyki, je郵i nie prostych, powtarzaj帷ych si zda, koegzystuj帷ych z riffami gitar i beatami perkusji?

Minusy tej p造ty? Tylko tyle, 瞠 nie pasuj mi do tracklisty utwory "Always", "Dream" i "The Life", jakby by造 odrzutami z kt鏎ej z wcze郾iejszych p造t - no, chocia瘺y nie szukaj帷 daleko – np. z Life. Utwory od numer闚 14 do 17 pochodz z poprzednich p造t Dope, i wygl康a na to, 瞠 do陰czone zosta造 w innych wersjach.
I to by by CD1. Na dodatkowej p造cie znajduj si miksy do wcze郾iej wydanych i najbardziej znanych utwor闚 Dope, co w sumie jest dobrym pomys貫m. Dobrze te, 瞠 te utwory zosta造 do陰czone do American Apathy, a nie do poprzednich p造t, ze wzgl璠u na ich agresywn dynamik.

American Apathy to album wysoko oceniany przez recenzent闚, i w tym przypadku zgadzam si, chocia zdecydowanie odrzucam pogl康y wci庵aj帷e Dope w rock/metal industrialny. (NINa)

No Regrets |Koch Records, 2009| star rating

1. Flat Line, 2. 6 6 Sick, 3. Addiction, 4. No Regrets, 5. My Funeral, 6. We Are, 7. Dirty World, 8. Interlude, 9. Violence, 10. Best for Me, 11. Bloodless, 12. Scorn, 13. Rebel Yell (Billy Idol Cover)
14. I Don't Give a Fuck, 15. Die, Bom, Bang, Burn, Fuck, 16. Nothing for Me Here


Niekt鏎zy zaliczaj Dope do nowej fali metalu industrialnego, jednak瞠 maj帷 dla por闚nania dokonania grup nu-metalowych, bez ogr鏚ek uwa瘸m, 瞠 tam te znajduje si szufladka dla Dope. R騜nice mi璠zy nu-metalem a metalem industrialnym s znacz帷e, bo nu metal nie korzysta z ca貫j tej fabryki sampli narzuconych w tle, a jedynie bazuje na miksturze podstawowych instrument闚 wykorzystywanych w muzyce metalowej. U Dope jedyne podobie雟two do industrial metalu, to u篡wanie monolog闚 wysamplowanych z film闚 czy przem闚 G.W. Busha lub innych polityk闚 Ameryka雟kich oraz dialog闚 z film闚, co tak ch皻nie stosowa這 np. Ministry. Poza tym, Dope mo瞠 鄉ia這 stan望 w rz康ku obok Disturbed, Static-X, a nawet Pantery. Dla por闚nania mog poda industrialno-metalowy zesp馧 Jerk z Australii, chyba najbli窺zy agresji i kompozycji utwor闚 Dope, kt鏎y by blisko nu-metalu, a jednak zastosowa wiele industrialnych sampli, co wysz這 im znakomicie.

Muzyka Dope oczywi軼ie jest dobrze zbudowana, wyprodukowana, ciesz ucho metalowe gitary, 篡we instrumenty, agresywna perkusja i zdarte wokale.
No Regrets to zdecydowanie najmocniejsza p造ta Dope od ich debiutu z 1999 r. (Felons And Revolutionaries), bardzo przypominaj帷a nagrania wspominanej ju Pantery, a nawet miejscami Slayera (We Are, Violence, 6-6-Sick, Best For Me, Scorn).
Mnie spodoba造 si Addiction z udzia貫m Zakka Wylde (Black Label Society, Ozzy Osbourne) a przede wszystkim cover s造nnego "Rebel Yell" Billy"ego Idola. Ten w豉郾ie utw鏎, w wykonaniu Dope nie zmieni si znacz帷o, ale nabra jeszcze wi瘯szej dynamiki i agresywno軼i. G這s Edsela Dope"a idealnie wpasowuje si w miejsce wokali Billy"ego. A mo瞠 to mieszanka? Jakkolwiek to zrobili, wysz這 im bardzo fajnie. To nie pierwszy cover Dope, bo na wydanej w 1995 r. American Apathy znalaz si "People Are People", w oryginale oczywi軼ie hicior Depeche Mode.
W typowym dla Dope, starszym stylu utrzymany jest "Die, Bom, Bang, Burn, Fuck", a ju typowym dla stylu nu metal jest utw鏎 "Nothing For Me There".

Przez Dope przewin窸o si kilkunastu muzyk闚, w tym by造 basista i gitarzysta (w Dope mi璠zy 1997-2000), obecnie 44-letni mi這郾ik nieletnich panienek Tripp Eisen (dwukrotnie w wi瞛ieniu w 2005 r. za stosunki seksualne z 14-latkami, a w 2008 ponownie w wi瞛ieniu za z豉manie warunk闚 przebywania poza wi瞛ieniem), zaanga穎wany p騧niej na kr鏒ko tak瞠 jako gitarzysta w Static-X, i Murderdolls.
Zespo這wi Dope nieustannie przewodzi Edsel Dope, ale z zespo逝 odszed w 2001 r. jego brat Simon Dope. P造ta ucieszy fan闚 ostrego, nu metalowego grania, ale nieco mniej fan闚 metalu/rocka industrialnego. (NINa)
PS. Ocena p造ty dotyczy jako軼i muzyki, produkcji, pomys堯w na utwory, stopnia agresywno軼i itd. i nie mo瞠 ona by por闚nywana do opisywanych tutaj album闚 kwalifikuj帷ych si do industrial rock czy industrial metal.


http://www.myspace.com/dope | http://www.dopearmy.com