Dessau [recenzje]
Dodane przez NINa dnia 07.10.2007 18:53
The Truth Hurts |Wax Trax II, 2009, ++++|

01. On the Banks, 02. Revenge, 03. Sun, 04. Chalk Line, 05. Rest My Eyes, 06. Trevethan, 07. Black Ball, 08. Seldom Traveled, 09. Suffer 16, 10. Beijing, 11. Unshakeable, 12. Europe Light, 13. Imperial Hotel, 14. Crutch of Utility, 15. Red Languages, 16. Isolation (Live), 17. Ceremony (Live)


Atmosfera Chicago ma jaki¶ niezaprzeczalny urok i dotyka on kolejne zespo³y sceny coldwave i industrial rock. Kultowy Wax Trax!, pierwotnie sklep muzyczny w Denver, a potem wytwórnia p³ytowa w Chicago w latach 80-tych i 90-tych nakrêca³a nas p³ytami z zwarto¶ci± muzyczn±, wspieraj±c± te gatunki muzyczne. Po przekszta³ceniu labela w Wax Trax II, nadal produkuje on ciekawe p³yty, a w¶ród nich znalaz³o siê nowe wydawnictwo Dessau - "The Truth Hurts 1985 - 2000".

W ci±gu 15 lat nazbiera³o siê zespo³owi ró¿nego rodzaju dem, wersji koncertowych i utworów, które nigdy nie znalaz³y siê na ¿adnej p³ycie CD a tylko na winylach, i które pos³u¿y³y na zape³nienie tego retrospektywnego CD. S± te¿ co najmniej dwa wa¿ne nazwiska, które pojawiaj± siê w kontek¶cie tego albumu, a my¶lê o Paulu Barkerze z pierwotnego sk³adu Ministry (a obecnie w kilku projektach, jak U.S.S.A. i Flowering Blight) oraz Richardzie Patricku (Filter, Army of Anyone). Ale o nich pó¼niej, bo muzykiem, który sta³ i stoi za Dessau jest niezmiennie John Elliott.

P³ytê rozpoczyna "On The Banks" z samplowanym d¼wiêkiem samochodu szybko przeje¿d¿aj±cego po torze wy¶cigowym, chocia¿ mam wra¿enie, ¿e raczej takiego filmowego, jakie mo¿na by³o ogl±daæ na filmach z lat 50-tych i który pó¼niej parokrotnie przewija siê przez kompozycjê, co w pewnym momencie staje siê denerwuj±ce. Utwór rozkrêca siê a¿ do industrialno-rockowej jazdy, a nawet pog³a¶nia pod sam koniec. Zdecydowanie za krótki, by móc siê nim nacieszyæ, nie rozwija tego, co mo¿na by jeszcze poszerzyæ. Wed³ug obja¶nieñ we wk³adce do CD, "On The Banks" pojawi³ siê w 1999 r. na albumie 50 State Songs.

"Revenge" brzmi bardzo oldschoolowo, chocia¿ mniej ni¿ na pierwszej, synth-popowej p³ycie Ministry ;) Wydany zosta³ oryginalnie na sk³adance "Another Prick In The Wall" i oczywi¶cie jest to cover.
W "Sun" s³ychaæ funkowo-housowe brzmienie i jeszcze co¶, co niektórzy ze s³uchaczy dobrze zaznajomionych z tematem mog± kojarzyæ z innym zespo³em z Chicago - Die Warzau. W istocie, utwór jest produktem sto³u mikserskiego, obs³ugiwanego przez Van Christie'go, wspó³za³o¿yciela Die Warzau. Razem z Jimem Marcusem prowadzili studio Warzone Records w Chicago, z którego us³ug korzysta³a spora liczba zespo³ów. A na basie Paul Barker. Utwór jest mixem zamieszczonym na p³ycie "Details Sketchy" z 1995 r., z którego pochodzi tak¿e nastêpny na li¶cie "Chalkline", i który najchêtniej ominê³abym i w recenzji, i w s³uchaniu, bo jest kompletnie nie w moim stylu. Ale nie jest to utwór z³y, wymaga jednak innego ucha, bo muzyka ta tak¿e pochodz±ca z Warzone Studio ma w sobie za du¿o house, nu jazz i trip hopu. Produkcja Van Christie, a programowanie, miêdzy innymi, wspomniany wy¿ej Jim Marcus, muzyk pomys³owy i inteligentny, z którego strony mo¿e pojawiæ siê jeszcze niejedna fajna p³yta.

"Trevethan", "Rest My Eyes", "Black Ball" wraz z "Seldom Travelled" i "Suffer 16" tworz± s³ynn±, nie publikowan± wcze¶niej pi±tkê kompozycji z udzia³em Barkera, ale tak¿e Jeffa "Crittera" Newella (w roli asystenta przy miksowaniu "Trevethan" i "BlackBall"), Johna Treventhana i Richarda Patricka.

Ale po kolei. "Rest My Eyes" to taki utwór w którym Paul Barker czu³by siê bardzo dobrze, gdyby jego basowego stanowiska nie przej±³ niejaki Barry Nelson. Prosta, dynamiczna linia basu, która nie wymaga³a zbytniej wirtuozerii a tylko precyzji, zdominowa³a ten utwór. Pojawia siê tu te¿ inny instrument, nietypowy jak na muzykê industrialn± czy coldwave, a mianowicie rogi, na których zagra³ Terry Townson.
"Trevethan" (jak mi³o, tytu³ utworu to nazwisko programisty!) to dosyæ ponury i monotonny utwór, ale dobrze, ¿e siê tu znalaz³, jako niepublikowany wcze¶niej rodzynek. Po nim kolejny na li¶cie jest "Black Ball" w stylu starego Ministry, nadaje siê zarówno do s³uchania w domu, jak i na imprezie, z agresywnymi wokalami Johna Elliota, motoryk± basu Nelsona i ³adnie po³o¿onymi gitarami w wykonaniu Mike Orra.

I wracamy na ¶cie¿ki poprawnie opisane i wypalone na CD, to jest do numeru osiem. "Seldom Traveled" zawiera proste, rytmiczne brzmienie w wykonaniu Paula Barkera (który tu tak¿e zagra³ nie tylko na basie ale i gitarze) i Johna Elliota. To jednak¿e taki têpy utwór, w którym poza powracaj±cymi zwrotkami i precyzyjnie rozmieszczonymi klawiszami, praktycznie nic innego siê nie dzieje.
Dziewi±tka to "Suffer 16", "cierpi±ca szesnastka" z klimatem jak u Kraftwerk, starego Die Krupps i Front 242, chocia¿ pozornie, bo po marszowym intro wchodz± gitary w wykonaniu, miêdzy innymi, Richarda Patricka z Filter. To dosyæ w¶ciek³y utwór i rozwija siê w pewnych miejscach a¿ do granic koncentracji. Utwór koñczy d¼wiêk saksofonu, chocia¿ Mike Griffith, któremu przypad³o to zadanie nie mia³ za du¿ego pola do popisu.

Kultowy ju¿ "Beijing" z piêkn±, dynamiczna lini± basu, tak charakterystyczn± dla muzyki coldwave zarówno w USA jak i w Europie. I to jest namiastka tego czaru, o którym pisa³am na pocz±tku recenzji w kontek¶cie Chicago. Utwór pochodzi z p³yty "Dessau" wydanej w 1995 r., i co ciekawe to nie Barker (jak mo¿na by przypuszczaæ, wiedz±c, ¿e by³ on tak¿e zaanga¿owany w muzykê Dessau), ale Barry Nelson gra tu na basie. W podobnym klimacie utrzymane s± utwory "Europe Light" i "Imperial Hotel", oba z p³yty "Happy Moods" z 1986 r. Ich charakterystycznym motywem jest ‘schodkowany' bas w otoczce ró¿nego rodzaju beatów automatu perkusyjnego.

Po "Beijing" pojawia siê "Unshakeable" z gotyckim wyd¼wiêkiem i struktur± tak¿e opart± na notorycznej linii basu, znan± z utworów The Sisters of Mercy, wzbogacon± riffami gitar i perkusj±, jakby ¿ywcem wyjêt± z nagrañ Joy Division. Mi³e dla ucha fanów tamtych brzmieñ. I lat, bo to utwór z 1986 r., a w muzyce dzia³o siê wtedy bardzo du¿o.

"Crutch of Utility" i "Red Languages" to te¿ ju¿ oczywiste starocie, co poznaæ od razu po basie i gitarach. Wtedy w modzie by³o takie w³a¶nie brzmienie, bliskie new romantics, chocia¿ ci±gle "po gotycku" ch³odne. Wiele spo¶ród utworów zespo³u The Danse Society mia³o w³a¶nie taki wyd¼wiêk, jak te dwa utwory. Pojawi³y siê one na debiutanckim, singlowym winylu Dessau - "Red Languages" wydanym w 1985 r. W "Crutch of Utility" s³ychaæ ogromne ilo¶ci pomy³ek, niepoprawnego masteringu, ale i tak utwór ma swój urok dla ka¿dego, kto dorasta³ w tamtych czasach.

Dwa ostatnie utwory na p³ycie to wersje koncertowe - "Isolation", wydany na singlu pod tym samym tytu³em w 1988 r., wyprodukowanym przez Ala Jourgensena z Ministry (gdzie te¿ zagra³ na gitarze), oraz "Ceremony" - i oba s± coverami utworów autorstwa Joy Division.

Prawda o tym albumie jest jednak smutna. "The Truth Hurts" sta³ siê jednym z najchêtniej piraconych p³yt tego roku i linki do plików mo¿na zaobserwowaæ na wielu przede wszystkim, co podkre¶lam, rosyjskich stronach internetowych, w tym blogach i torrentach. Rosjanie nie podlegaj± sankcjom Unii Europejskiej, a Amerykañskie labele te¿ nie wiele mog± z tym zrobiæ, wiêc obawiam siê, ¿e wkrótce ten album bêdzie sprzedawany po piêæ centów od utworu, którego to dochodu z tej nielegalnej sprzeda¿y nie zobacz± ani twórcy utworów, ani Wax Trax II.
We¼cie to pod rozwagê, je¶li najdzie was ochota na ³atwe ¶ci±gniêcie utworu zamiast zap³aceniu i tak w sumie niewielkiej sumy za prawdziwy CD z wysokiej jako¶ci wydrukami, zakupiony w Wax Trax II, gdzie dwa ("Sun" i "Suffer") z siedemnastu utworów mo¿na ¶ci±gn±æ za darmo. (NINa)

PS. Podziêkowania dla Barta i Davida z Wax Trax II za dostarczenie CD do recenzji.

Details Sketchy |Fifth Colvmn Rec, 1995, ++|

1.Sun,2.(Un) Shakeable,3.Muscle,4.Chalk Line,5.Sunburn,6.History,7.Chalk Rub,99.Old Dudes Rest


Dessau to tzw. supergrupa, z³o¿ona z muzyków zwi±zanych z ró¿nymi rockowo-industrialnymi zespo³ami. Trzonem zespo³u s± John Elliott i Norm Rau, a poza nimi na p³ycie udzielali siê, ¿eby wymieniæ najbardziej znanych: Paul Barker (Ministry), Jim Marcus (Die Warzau), Luc Van Acker (Revolting Cocks), Richard Patrick (Filter) i inni. Co do muzyki, to mamy tu kilka rockowych kawa³ków w otoczce sampli i loopów, jednak¿e fuzja ta nie pora¿a pomys³owo¶ci± czy dynamik±. Po prostu parê utworów, do których ka¿dy z muzyków do³ó¿y³ trochê w³asnej inicjatywy. Najlepszy to 'History'. P³yta sk³ada siê z 99 utworów, z tego po 7 nastepuje 91 pustych. (NINa)

www.myspace.com/dessau