Despite |Tooth & Nail Records, 1994|

1. Torque, 2. Empty, 3. Fallen, 4. Spine, 5. Internal, 6. Soulscum, 7. Divide, 8. External, 9. Epignosis, 10. Sunshine

Dałam temu albumowi najwyższą możliwą ocenę, i poniżej wyjaśnię dlaczego. Jestem ateistką, więc powodem nie jest wytwórnia Tooth & Nails wydająca płyty z muzyką chrześcijańską. Tooth & Nails, tak samo jak R.E.X Music, co najbardziej zaskakujące, potrafiły w ciągu zaledwie 3 lat podpisać kontrakty z najbardziej utalentowanymi, agresywnymi, industrialno-metalowymi zespołami lat 90-tych, które z zasady miały prezentować chrześcijańskie wartości. Taki układ, pomijając zawartość ideologiczną, udał się w tamtych latach tylko wytwórniom Slipdisc i Van Richter.

Po drugie, najwyższa ocena nie ma za bardzo związku z krótkimi, jedno-wyrazowymi tytułami utworów, chociaż nie przeczę, że są idealne do dynamicznej, metalowej muzyki i równie łatwo je zapamiętać.

Teksty, zdecydowanie nie jakieś wybitne, także nie przynoszą wyróżnienia temu albumowi. Tekstów zazwyczaj nie wyodrębniam z muzyki, nie staram się zrozumieć, bo wokale są dla mnie jeszcze jednym instrumentem uzupełniającym utwór i nie wnoszą nic dodatkowego; to tylko kolejne dźwięki dopełniające kompozycje. No chyba, że za bardzo odstają od muzyki, wtedy nie sposób ich ominąć.

Prawdziwa przyczyna wysokiej oceny tej płyty tkwi oczywiście w samej muzyce, w jej w dosadności, emocjonalności, dynamice, agresji, precyzji zaaranżowania, dokładności wykonania, i przede wszystkim, atmosferze. Wydawać się może, że nietrudno zawrzeć wszystkie te elementy w standardowym utworze, opartym na gitarach, basie, perkusji, wokalach i samplerach, czyli podstawowych instrumentach tworzących kompozycje muzyki industrial rock i industrial metal czy, jak w tym przypadku, Christian industrial metal (które to nazewnictwo nieco mnie śmieszy, no ale nich im będzie).

Słuchałam i nadal słucham wielu stylów muzyki, więc łatwo mi wyłapać wszystkie te zapożyczenia, kopie, powtarzające się aranżacje i pomysły. Jednakże atmosfera utworu muzycznego, to jest ten czynnik, który wyróżnia płyty doskonałe i na szczęście ciężko go skopiować. Nastrój muzyki jest jak zapach czy smak, trudno go idealnie odtworzyć czy zapamiętać. Jednakże psychologicznie rzecz biorąc, jeśli towarzyszą mu inne okoliczności, to w razie ich powtórzenia, nasze zmysły potrafią odtworzyć smaki, zapachy i także te nastroje, tak, jak je podświadomie wtedy zapamiętaliśmy.

Chatterbox (oryginalna pisownia: CHATTERbOX) nie ma zapożyczeń, a siła ich muzyki tkwi właśnie w jej atmosferze, stworzonej zarówno przez ‘żywe’ instrumenty, ludzkie głosy, jak i spory udział maszyn; samplerów, mikserów itp. technologii. Był to zespół oryginalny, z wyjątkową siłą ekspresji zawartą w muzyce... i pozostał prawie całkiem nieznany, albo raczej znany słuchaczom śledzącymi twórczość Scotta Alberta, czyli obecnie Klaytona z grupy Celldweller.

Muzycy Chatterbox nie bali się łączyć na jednej płycie zestawu utworów, o korzeniach biorących początek w ciężkiej muzyce metalowo-industrialnej, ale także eksperymentalnej i dark ambientowej, której atmosferyczne przejścia pomogły uczynić ją kompletną. Eksperymenty z dźwiękiem i samplerami także nie brzmią przypadkowo, choć może wydają się być improwizacjami. Znając Klaytona, który włożył mnóstwo pracy i energii także w ten projekt oraz wirtuozerię Garreta Morgana i Jeffa Bellew’a (gitary), to jednak ciężar muzyki, jak i kreatywność jest głęboko odczuwalna.
Takie utwory jak "Torque", Spine", "Epignosis" oparte są na powtarzających się gitarowych riffach, a "Empty" pod kątem samplingu przypomina niektóre nagrania Skrew - z przewodnim riffem gitarowym i agresywnymi wokalami, przepuszczonymi przez efekty.

Utwory, które z pełnym zadowoleniem mogę określić jako najlepsze na tej płycie to "Fallen" i "Soulscum", które pokazują, jak ciekawy może być prosty utwór, oparty na paru tylko riffach i perkusji oraz agresywnych wokalach. Nie trzeba nagrywać utworu skomplikowanego i przeładowanego dźwiękami, aby uzyskać atmosferę ciekawą i pamiętaną przez długie lata. Jak pokazuje historia sukcesu takich zespołów jak Chatterbox, Skrew, Testify, Ministry czy Treponem Pal, najlepsze kompozycje to proste i dynamiczne utwory, oparte na trio gitara-bas-perkusja z dodatkowym zastosowaniem samplera dla uzyskania ciekawych, industrialnych efektów typu: wypuszczanie sprężonego powietrza, praca tłoków, maszyn oraz odgłosy technologii przyszłości, ukazanej na filmach s/f.

Pojawiają się też eksperymentalne i instrumentalne przejścia między utworami, jak "Internal" i "External" oraz mroczniejsze, bardziej rozbudowane kompozycje, jak "Divide", rozpoczynające się dark ambientowym tłem, wzbogaconym daleko-wschodnimi modlitwami, przemieniającym się później w utwór pełen punkowej werwy.

Wreszcie na uwagę zasługuje "Sunshine", który jest coverem (ale jakim!) popularnej, amerykańskiej piosenki "You Are My Sunshine" z 1939 r., którą przypisuje się twórczości ówczesnego gubernatora stanu Louisiana i jednocześnie piosenkarza muzyki country - Jimmie’go Davisa. Chatterbox niejako sparafrazował tą piosenkę we właściwy sobie sposób, ‘odwracając ją’ na drugą stronę, czyniąc ją mroczną i straszną, stąd wrażenie, że odnosi się raczej do niszczącej siły Słońca (metaforycznie – miłości, uczuć; także rodzicielskich) niż jego dobroczynnego wpływu.
Uważam "Sunshine" za doskonały podkład pod krótki film - animowany, dokumentalny lub fikcyjny, bo przemawia on do słuchacza obrazami wyrażonymi poprzez dźwięki, i wprost nie sposób go zignorować. Doskonale zobrazowana została dezintegracja (zniszczenie, katastrofa) stabilnej struktury (świata, planety, związku), po której pojawia się ponad 10-cio minutowa cisza, a która jak wiemy, też jest elementem budującym utwór muzyczny. Później struktura ta (nowa rzeczywistość) zostaje odbudowana, ale nie odtworzona, i taka post-apokaliptyczna fonia wprowadza słuchacza w utwór, o wymownym tytule "Without God". Rozpoczyna go smyczkowe solo, które zostaje przytłumione przez monologi, a potem następuje powrót do punkowych klimatów utworu "Divide", i tak naprawdę jest to ten sam utwór, ale w bardziej 'garażowej' wersji.

Chatterbox był projektem pobocznym, powstałym w 1994 r. z punkowo-trashowej, amerykańskiej grupy The Crucified, którego gitarzysta i basista Jeff Bellew był łącznikiem dla obu zespołów. Chatterbox wydał tylko dwie płyty - "Despite" (1994 r.) i rzadki zestaw nagrań demo "The Nothing Inside of You" (1999 r.) Szkoda jednakże, że podobnie jak Diatribe, Argyle Park i COD, zespół ten był tylko jednym z wielu projektów muzyków nastawionych na twórczość, a nie zespołem o długoterminowych planach na przyszłość, chociaż w krótkotrwałości i unikalności tkwi jego siła. Muzycy tworzący tą grupę, występują obecnie w Stavesacre.

Jednocześnie taki styl muzyki jak Christian Industrial Metal, z całą swoją pasją i agresją mógł narodzić się tylko w USA, ale ze względu na 'ostrą' zawartość muzyczną, zostałby uznany za zbyt kontrowersyjny, np. w ustawionej przez kościół Polsce, i na pewno nie wspierany ani przez kościół ani jego przyboczne organizacje. (NINa, 06/05/2010)

---

http://www.discogs.com/artist/Chatterbox